Ik ben Nicolae Stefan, geboren in 1953 in RoemeniŽ, en sinds november 1991 wonende in Nederland in het Friese dorp Terherne. Ik ben in 1980 begonnen met delta vliegen  en in 1987 gebrevetteerd. Tussen 1985 en 1990 was ik voorzitter van de universiteits deltavliegclub waar ik veel moest vechten tegen de bureaucratie van het communistische systeem om te kunnen vliegen. Vliegen betekent voor iedereen: Vrijheid, en wij hadden dit recht toen niet, maar naarmate er meer mensen beseften dat vliegen een fantastische sport is, konden wij ons beter organiseren. De muur van de strengheid begon te wijken: Vrij vliegen in een land met een streng communistisch regime was dus mogelijk!!!

Mijn beroep is sportleraar en ik beoefen mijn beroep met veel plezier. Ook hier in Nederland, bovendien heb ik een goede aanleg voor techniek. Dit blijkt ook wel uit het feit dat ik mijn eigen delta's zelf heb vervaardigd. Trouwens, in RoemeniŽ hadden wij in die tijd geen enkele mogelijkheid om een delta toestel te kopen dus diegenen die wilden vliegen moesten zelf hun eigen toestel bouwen, dus elke club had wel een eigen constructeur van delta's.

Toen ik in Nederland kwam, ontdekte ik dat ik veel te veel moest reizen met de delta naar berggebieden om te kunnen vliegen. Om toch in de lucht te blijven heb ik besloten om met de parapent te beginnen om hiermee makkelijker de bergen te bereiken, maar ook voor het gemak om mee te reizen .Dus ik heb alle procedures van de opleidingen gevolgd tot en met brevet 3 en veel gevlogen in het buitenland. Maar regelmatig naar het buitenland, kost veel geld en veel tijd, dus heb ik mijn eigen delta gemotoriseerd en elk weekeind met mooi weer kon ik delta vliegen. Omdat ik in Friesland woon, heb ik gelukkig veel ruimte, maar ook veel sloten, greppels en vee, dus moest ik op een officieel vliegveldje vliegen. Maar omdat het toestel een eigen constructie was, was deze niet zo makkelijk te keuren, en dus mocht ik met mijn toestel niet vliegen. Toen heb ik besloten om maar "piraat" te worden , anders duurt het tot mijn pensioen en kijk ik alleen maar in de lucht in plaats van in de lucht te vliegen. Sinds 1994 vlieg ik met paramoteur.

Ik heb daarvoor een kettingzaagmotortje aangeschaft in zuid Frankrijk en heb ik met dat motortje zo veel problemen gehad, dat het motortje er, na veel verbeteringen, uiteindelijk heel anders uit ziet. Maar toch heb ik er veel plezier mee gehad met zo'n 100 uur vliegen. Sinds die tijd ben ik bezig mijn motoren te verbeteren en te onderhouden. Ook maak ik allerlei soorten propellers van hout tot carbon en keflar.

In 1996 kwam ik op de televisie tijdens de uitzending in de pauze van de elfstedentocht in het programma "Hart van Nederland". Toen werd bekend dat ik met zo'n toestel vloog. Daarna heb ik een brief aan de RLD geschreven. Na vele maanden kreeg ik een reactie dat het beter was om contact met KNVvL op te nemen, dus kwam ik terecht in de vicieuze cirkel waar je kan alleen maar duizelig van kan worden, maar nooit wijs. Maar, dacht ik, dat is ook de bedoeling van de RLD en KNVvL om zo duizelig te worden dat je het kan vergeten. Na de uitzending heb ik ongelofelijk veel reacties en contacten gehad en was ik zelf blij dat er nog veel belangstelling voor deze sport is.

Toen leerde ik Bart Hartog kennen en na een enkele keer samen vliegen heeft hij besloten om verder met de "beulen" te vechten. Kort daarna is hij in de problemen met de politie gekomen en moest hij zichzelf verdedigen, en wťťr beloofde RLD en KNVvL dat ze hun best voor ons zouden doen.

Acht jaar later, waren er al veel meer (ca 70!) paramoteurpiloten in Nederland, maar ook waren er veel meer proces verbalen en recht zaken geopend tegen ons, en dat in een vrij en beschaafd land!!! In plaats van aan de tafel te gaan zitten en onderhandelen, waren de enige trefwoorden:

boetes, processen, toestellen in beslag, geld verloren,veel zenuwen en spanningen ,gevangenis etc. Zo kon dat toch niet langer!

"Piraatvliegen" in je eentje was lekker, maar kat en muis spelen met de (luchtvaart)politie was niet zo lekker, bovendien had de politie helaas genoeg andere belangrijkere zaken die opgelost moesten worden. Het was ook niet leuk gevolgd te worden waarbij we steeds in de gaten gehouden werden als criminelen.

Samen met de andere paramoteurpiloten op een normale manier te ontspannen en samen ervaringen te delen is veel leuker. Er zijn zo veel leuke dingen te bedenken. Daarom vragen wij aan iedereen die:

- met een paramoteur vliegt of

- van plan is om zo'n toestel te kopen
(met onze ervaring kunnen wij ook wat advies geven) of,

- van gezellig samen vliegen houdt of,

- lange vliegtochten wil maken of,

- nieuwe leuke vlieg plekken ontdekken etc.:

 

Meld je dan a.u.b. aan bij ons Team, en wij houden jullie op de hoogte via deze webpagina . E-mail: INFO@PARAGLIDINGTEAM.NL

Tenslotte vraag ik vriendelijk excuses voor eventuele fouten van manier van schrijven en denken en ik probeer mijn best te doen om mijn Nederlands te verfijnen.

Veel succes aan iedereen !

De groetjes van

Nicolae (instructeur paramoteur) PH9Z1